دومین جلسه آموزشی با رویکرد نوین آموزش اچ آی وی (SIP) در شبکه بهداشت و درمان شهرستان دامغان برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی شبکه بهداشت و درمان شهرستان دامغان، در راستای "هفته اطلاع رسانی ایدز در سال 1401"، دومین جلسه آموزشی ایدز با رویکرد نوین آموزش اچ آی وی در شبکه بهداشت و درمان شهرستان دامغان برگزار شد.

طالبی کارشناس ایدز شهرستان دامغان، با اعلام این خبر گفت: رویکرد نوین آموزش اچ آی وی یک مدل آموزشی استاندارد است که در صورت اجرای صحیح می تواند منجر به کاهش انگ ناشی از بیماری و اصلاح باورهای غلط شود.

 وی افزود: یکی از ویژگی های مهم رویکرد نوین آموزش اچ آی وی تأکید بر اجتناب از خطاهای رایج در آموزش های اچ آی وی است. طالبی به چند مورد از خطاهای رایج در آموزش ها که مستلزم اجتناب از بکارگیری این خطاها است؛ اشاره کرد.

• اچ آی وی یک بیماری غیرقابل درمان و کشنده است: درصورتی که پیام اصلی در رویکرد نوین آموزش اچ آی وی درست برعکس است و بیان می کند که اچ آی وی یک بیماری عفونی قابل کنترل است که در صورت درمان، می تواند تا پایان عمر بدون علائم و عوارض باشد.
• دسته بندی گروههای جمعیتی به عنوان گروههای پرخطر: درصورتی که رویکرد نوین آموزش اچ آی وی اعلام می کند که اچ آی وی متعلق به گروه جمعیتی، نژاد و یا ملیت خاصی نیست و هر انسان درصورتی که در معرض تماس با ویروس اچ آی وی قرار گیرد، می تواند به آن مبتلا شود.
• اخلاقی سازی و قضاوت در خصوص رفتارها: اچ آی وی یک بیماری عفونی مانند سایر بیماریهای عفونی است. همه انسانها دارای گلبول سفید هستند، اگر گلبولهای سفید در معرض ویروس اچ آی وی قرار گیرند فرد می تواند به اچ آی وی مبتلا شود و این امر ارتباطی به عقاید و دین و مذهب افراد ندارد.
• ایجاد ترس از اچ آی وی برای ممانعت از رفتارهای پرخطر: با روشهای درمانی کنونی، اچ آی وی دیگر یک بیماری کشنده نیست و اگر به موقع تشخیص داده شود و تحت مراقبت و درمان قرار گیرد، نه تنها فرد می تواند تا آخر عمر بدون علامت و عوارض بماند، بلکه خطر انتقال به دیگران را نیز نخواهد داشت. اچ آی وی یک بیماری مزمن شبیه دیابت است.
• دانش ناکافی و باورهای غلط آموزش دهنده در خصوص بیماری و ارائه اطلاعات تخصصی و غیرضروری: رویکرد نوین آموزش اچ آی وی با ساده ترین روش و مثالها و اشکال شماتیک طراحی شده و اطلاعات کافی و لازم را ارائه می دهد.

وی در خاتمه اظهار امیدواری کرد که با تکیه بر این رویکرد بتوان در خصوص آموزش و اطلاع رسانی و کاهش انگ و آستیگما و بالتبع آن شناسایی موارد و تحت مراقبت و درمان قرار دادن بیماران، گامی موثر برداشت.